yazmaktan yorulan değil, yaşamaktan yorulan bir kalem.
Çok yalnızım bugün,
yalnızlığımı yazarak hafifletmek istiyorum
—
ama yazmak, tekrar düşündüklerimi yaşamak gibi,
yaşadıklarımı yeniden düşünmek gibi,
bu da beni yoruyor.
Kalemim bile yorgun yaşadıklarımdan,
düşündüklerim düşlediklerimden öylesine uzak ki artık,
Ne günlük yazıyor, ne kalem tutuyor aklımdakileri.
Ellerim titrek düşüncelerim gibi bugün.
Bugün susmak istiyorsam, bırak kalemim de dinlensin.
Ama istemiyorum,
Sessizliğimin çanı olsun, bu kalem bir gün.
7/25/2026
Yigit Brave Cesur
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder