“Son Akşam Yemeği” Fedakarlığı

“Son Akşam Yemeği” Fedakarlığı

İki kişi arasındaki problemler, üçüncü kişilere anlatıldığında çoğu zaman çözülmez; aksine dedikoduya dönüşür. Bu durum, başkalarını mutlu ederken, asıl sorunu yaşayanları daha da çıkmaza sürükler. İnsanlar bazen başkalarının hikâyelerini dinlerken empati kurmak yerine, onları birer “anlatı” gibi tüketir. Böylece sorunun özü daha da görünmez hâle gelir.

Eğer çözüm başkalarının yorumlarında gizli olsaydı, Hz. İsa Son Akşam Yemeği’nde ona kimin ihanet edeceğini açıkça söylerdi. Ama o, sessiz kaldı. Çünkü mesele teşhir değil, teslimiyetti.

Allah başka bir yol bulamaz mıydı?  

Hz. İsa kendini feda etti.  

Hatırlayınız: “Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı.” (Yuhanna 1:1)

Dimdik durabilmek...  

Bu zayıflık değil; en derin güçtür. Sevgidir.  

Fedakarlıksa, onurla hazır olmak gerek.

-------------------------------------------

The "Last Supper" Sacrifice

When problems between two people are told to third parties, they are often not resolved; on the contrary, they turn into gossip. This situation, while pleasing others, drives those actually experiencing the problem into a deeper deadlock. Sometimes, when people listen to others’ stories, instead of empathizing, they consume them as mere “narratives.” Thus, the essence of the problem becomes even more invisible.

If the solution were hidden in others’ comments, Jesus would have openly said at the Last Supper who would betray him. But he remained silent. Because the issue was not exposure, but surrender.

Couldn’t God have found another way?

Jesus sacrificed himself.

Remember: (John 1:1)

To stand tall...

This is not weakness; it is the deepest strength. It is LOVE.

If it is sacrifice, one must be ready with honor.

-----------------------------------------------------'